نحوه استاندارد اجرای بلوک هبلکس رضوی


نحوه استاندارد  اجرای بلوک هبلکس رضوی

  1. معرفی بلوک هبلکس رضوی
  2. ویژگی‌ها و مزایا
  3. مصالح و ابزار مورد نیاز
  4. شرایط فنی قبل از اجرا
  5. مراحل اجرایی گام‌به‌گام
  6. کنترل کیفیت و آزمون‌های میدانی
  7. مقایسه بلوک هبلکس با آجر و بلوک سیمانی
  8. نگهداری و تعمیرات پس از اجرا
  9. نتیجه‌گیری و توصیه‌های کاربردی

معرفی بلوک هبلکس رضوی

بلوک هبلکس از جنس بتن سبک اتوکلاو شده (AAC) است که به دلیل ساختار سلولی و تخلخل بالای خود، دارای وزن کم و ویژگی‌های مطلوب حرارتی و صوتی می‌باشد. برند «هبلکس رضوی» یک تأمین‌کننده محلی است که مشخصات ابعادی و کیفیت تولید آن مطابق با استانداردهای مرجع تولید AAC عرضه می‌شود.

برای اجرای استاندارد بلوک هبلکس ضروری است که مشخصات فنی هر دسته بلوک (دانسیته، مقاومت فشاری، ابعاد دقیق، ضریب هدایت حرارتی) از تولیدکننده دریافت و با نقشه‌های طراحی معماری و سازه تطبیق داده شود.

ویژگی‌ها و مزایا

بلوک هبلکس دارای وزن مخصوص پایین است که موجب کاهش بار مرده سازه و تسهیل حمل و نقل و نصب می‌شود. همچنین به‌واسطه حفرات ریز داخلی، عایق حرارتی و صوتی قابل توجهی فراهم می‌آورد.

از دیگر مزایا می‌توان به قابلیت برش و شکل‌دهی آسان، مقاومت خوب در برابر آتش (غیرقابل اشتعال) و نیاز کمتر به لایه‌های عایق اضافه اشاره کرد. این ویژگی‌ها اجرای سریع و اقتصادی را برای ساختمان‌های کم تا متوسط باربری فراهم می‌کنند.

مصالح و ابزار مورد نیاز

برای اجرای استاندارد، فهرست مصالح شامل: بلوک‌های هبلکس با مشخصات تعیین‌شده، چسب مخصوص هبلکس یا ملات ماسه-سیمان با نسبت مناسب، شفته لایه تراز اولیه (در صورت نیاز)، نوار آب‌بندی (DPC) در زیر اولین ردیف، میخ یا نبشی‌های فلزی برای لق‌گیری موقت و شبکه تقویتی در نواحی اتصال و فضاهای باز است.

ابزارهای لازم شامل: تراز لیزری یا شاقولی، شاقول دستی، ماله مغناطیسی یا پروفیل تراز، اره مخصوص بلوک هبلکس یا اره دیسکی با تیغه مناسب، کاردک چسب، شابلون زاویه و نقاله چسب است. ایمنی کار با تجهیزات برش باید رعایت شود.

شرایط فنی قبل از اجرا

سطح زیرین (فونداسیون یا پی) باید کاملاً تراز، خشک و عاری از گرد و غبار یا روغن باشد. وجود نوار DPC بین پی و اولین ردیف بلوک برای جلوگیری از بالا آمدن رطوبت موضعی ضروری است.

دمای محیط و وجود رطوبت زیاد می‌تواند بر عملکرد چسب یا ملات اثرگذار باشد؛ دمای مناسب اجرای هبلکس معمولاً بین 5 تا 35 درجه سانتی‌گراد است و در شرایط یخبندان باید از اجرای نهایی اجتناب کرد یا تدابیر محافظتی پیش‌بینی شود.

مراحل اجرایی گام‌به‌گام

مرحله 1 — آماده‌سازی: مصالح را در محلی خشک و مسطح نگهداری کنید و بلوک‌ها را حداقل 24 ساعت قبل از اجرا در محل کار قرار دهید تا دمای آن‌ها با محیط هماهنگ شود. این کار از ترک حرارتی و جذب غیرعادی آب جلوگیری می‌کند.

مرحله 2 — اجرای DPC و تراز اولیه: نوار آب‌بندی (DPC) را روی فونداسیون نصب کرده و لایه شفته یا ملات تراز را با ضخامت مناسب آماده کنید. اولین ردیف بلوک باید کاملاً تراز و صلب قرار گیرد زیرا خطاها در ردیف اول در کل دیوار تشدید می‌شود.

مرحله 3 — چسب یا ملات: برای سرعت و کیفیت بهتر از چسب مخصوص هبلکس با لایه نازک استفاده کنید؛ در صورت نبود چسب مجاز، ملات ماسه-سیمان با نسبت 1:3 و ضخامت مناسب قابل پذیرش است. ضخامت داخلی بندها باید طبق توصیه تولیدکننده (معمولاً 2 تا 5 میلی‌متر در حالت چسب) باشد.

مرحله 4 — ردیف‌چینی و کنترل تراز: هر بلوک را با دقت در محل قرارداده و از تراز افقی و عمودی استفاده کنید. بندهای عمودی بین بلوک‌ها باید در حداقل ممکن و به صورت کامل پر شوند. استفاده از الگو بندبندی شطرنجی (نیم بلوک در ردیف بعدی) برای افزایش پایداری توصیه می‌شود.

مرحله 5 — تقویت‌ها و پل‌ها: در محل‌هایی که دیوار باربر یا طول آزاد زیاد است، از میلگردهای افقی یا شبکه فلزی با چسب مخصوص استفاده کنید. همچنین برای اتصال دیوارهای داخلی و خارجی، از بسترهای پیوندی و اتصالات فلزی استاندارد بهره ببرید.

مرحله 6 — برش و پرداخت: بریدن بلوک‌ها با اره مخصوص یا ارّه‌سنگ انجام شود تا لبه‌ها تمیز و بدون شکستگی باشند. بعد از نصب، بندها و سطح دیوار را پاک و صاف کنید تا آماده اجرای اندود یا نازک‌کاری گردد.

کنترل کیفیت و آزمون‌های میدانی

پس از نصب، آزمون‌هایی مانند کنترل تراز و قائم، اندازه‌گیری پهنای بندها، کنترل درصد مصالح خارجی (شکل و ترک) و آزمون‌های نمونه‌ای مقاومت فشاری باید انجام شود. هر انحراف از حد مجاز باید فوراً اصلاح شود.

برای اطمینان از عملکرد حرارتی، می‌توان با استفاده از ضریب هدایت حرارتی اعلام‌شده توسط تولیدکننده و محاسبات انتقال حرارت، مقاومت حرارتی جداره را محاسبه و با استانداردهای آشکارسازی انرژی مقایسه کرد.

مقایسه بلوک هبلکس با آجر و بلوک سیمانی

جدول زیر مقایسه‌ای خلاصه بین بلوک هبلکس، آجر سفالی و بلوک سیمانی ارائه می‌دهد تا تصمیم‌گیری در انتخاب مصالح بنایی ساده‌تر گردد.

پارامتر بلوک هبلکس (AAC) آجر سفالی بلوک سیمانی
وزن کم (سبک) متوسط بالا (سنگین)
عایق حرارتی خوب (عایق بالا) متوسط ضعیف
عایق صوتی خوب متوسط متوسط
سهولت اجرا بالا (قابل برش و چسب‌پذیر) نیاز به مهارت نسبتاً ساده ولی سنگین
مقاومت فشاری مناسب برای دیوارهای غیرسازه‌ای و بعضاً سازه‌ای با مشخصات بالا بالا
نیاز به اندود معمولاً نیاز به اندود نازک‌تر نیاز به اندود کامل نیاز به اندود

نگهداری و تعمیرات پس از اجرا

نگهداری شامل محافظت در برابر رطوبت بلندمدت، جلوگیری از ضربه‌های مکانیکی و نظارت بر ترک‌های سطحی است. در صورت ایجاد ترک‌های موضعی، باید علت (بار اضافی، نشست، نصب نامناسب) شناسایی و اصلاح گردد.

برای تعمیرات کوچک می‌توان از ملات تعمیراتی مخصوص AAC یا چسب‌های ترمیمی استفاده کرد؛ در موارد بحرانی یا ترک‌های پیوسته، مشورت با مهندس سازه و بررسی بارگذاری ضروری است.

نتیجه‌گیری و توصیه‌های کاربردی

اجرای استاندارد بلوک هبلکس رضوی نیازمند هماهنگی مشخصات فنی تولیدکننده، استفاده از مصالح و ابزار مناسب، اجرای دقیق بندها و تقویت‌های لازم و کنترل کیفیت مستمر است. رعایت مراحل بالا عمر مفید و عملکرد حرارتی و صوتی مطلوبی را تضمین می‌کند.

توصیه می‌شود پیش از اجرا، یک نمونه دیواره آزمایشی اجرا و ارزیابی گردد و همه کارکنان تیم نصب آموزش‌های لازم در خصوص کار با چسب و برش هبلکس را فرا گیرند تا خطاهای اجرایی کاهش یابد.

در پایان، همکاری با تولیدکننده (برای دریافت دیتاشیت فنی، جزئیات نصب و تاییدیه‌های لازم) و هماهنگی با مهندس ناظر پروژه کلید اجرای موفق و استاندارد بلوک هبلکس در هر پروژه‌ای است.