بست هبلکس و کاربردهای آن
- مقدمه
- هبلکس چیست؟
- انواع بستهای هبلکس
- مزایا و دلایل استفاده
- روشهای نصب و اجرا
- مقایسه روشها (جدولی)
- کاربردها
- استانداردها و نکات فنی
- نگهداری و تعمیرات
- نتیجهگیری
مقدمه
در سالهای اخیر بلوکهای هوادار اتوکلاو شده معروف به هبلکس یا AAC به دلیل وزن کم، عایق حرارتی مناسب و سهولت اجرا، محبوبیت زیادی در ساخت و ساز پیدا کردهاند. با رشد استفاده از این مصالح، نیاز به روشهای قابل اعتماد برای اتصال و تثبیت قطعات هبلکس، به ویژه در دیوارهای باربر و غیر باربر، افزایش یافته است.
هبلکس چیست؟
هبلکس یک نوع بتن سبک هوادار است که با فرآیند اتوکلاو تولید میشود. ساختار متخلخل آن از سلولهای هوا سبب کاهش وزن و افزایش عایق حرارتی و صوتی میشود. این مصالح معمولاً به صورت بلوک یا پانل تولید شده و برای دیوارهای داخلی، خارجی، تیغهها و سقفهای سبک کاربرد دارند.
ترکیب شیمیایی هبلکس معمولاً شامل سیمان، آهک، سیلیس و عامل تولید گاز (معمولاً پودر آلومینیوم) است. پس از واکنشها و اتوکلاو شدن، محصولی با دانسیته کمتر از بتن معمولی ولی با مقاومت فشاری قابل قبول تولید میشود که میتوان آن را با چسب یا بستهای مکانیکی نصب کرد.
انواع بستهای هبلکس
برای اتصال بلوکهای هبلکس از چند خانواده بست استفاده میشود: چسبهای مخصوص هبلکس (پودری یا آماده)، پیچهای مخصوص با رولپلاگ یا پلیت، نبشیها و بستهای فلزی و گاهی ملات سنتی سیمانی-شن. انتخاب بست به نوع اجرا، بارهای وارد شده و نیازهای عایقی بستگی دارد.
به عنوان نمونه، چسب هبلکس مناسب برای دیوارهای غیر باربر و نصب سریع است؛ در حالیکه برای باربریهای بیشتر یا پیچهای نصب تجهیزات، از پیچهای مخصوص هبلکس با رولپلاگ یا کنگرههای فلزی استفاده میشود تا نیروی کشش و برشی منتقل شود.
مزایا و دلایل استفاده از بستهای مناسب
بست مناسب باعث افزایش پایداری سازه، بهبود انتقال بار میان عناصر و کاهش نیاز به ملات زیاد میشود. علاوه بر این، روشهای مکانیکی دقیق، امکان نصب تجهیزات داخلی و خارجی را فراهم میکنند بدون آنکه به ضخامت سازه اضافه شود.
از دیدگاه اجرایی، استفاده از چسبهای استاندارد مصرف ملات را کاهش میدهد، زمان اجرا را کوتاه میکند و سطح کار نهایی صافتری عرضه میکند که نیاز به پرداخت کمتری دارد.
روشهای نصب و اجرا
روشهای اصلی نصب شامل: 1) نصب با چسب هبلکس (پودری یا آماده)، 2) اتصال مکانیکی با پیچ و رولپلاگ مخصوص، 3) استفاده از نبشیها و بستهای فلزی در محل تقاطعها و بازشوها، و 4) ملات سیمانی تقویتشده برای حالتهای خاص میباشد. هر روش نیاز به زیرسازی و آمادهسازی سطح دارد.
اجرای چسب شامل اعمال ردیفی چسب روی بلوک و قرار دادن بلوک بعدی است. برای پیچها معمولاً ابتدا سوراخ با مته مخصوص زده و سپس رولپلاگ مناسب قرار میگیرد تا پیچ نیروی کششی را در هبلکس منتقل کند. در محلهای باربر از پلیتهای فلزی برای توزیع بار استفاده میشود.
مقایسه روشها
برای درک بهتر فرق روشها، جدول زیر مقایسهای از چسب، پیچ مکانیکی و ملات سیمانی ارائه میدهد.
| معیار | چسب هبلکس | پیچ مکانیکی | ملات سیمانی |
|---|---|---|---|
| سرعت اجرا | بالا | متوسط | کم |
| مقاومت برشی/کششی | کافی برای دیوار غیر باربر | بسیار خوب؛ مناسب تجهیزات | خوب، اما سنگینتر |
| عایق حرارتی | کمترین نفوذ حرارتی | ممکن است پل حرارتی ایجاد کند | ممکن است عایق را تا حدی کاهش دهد |
| نیاز ابزار | ابزار ساده | مته، پیچگوشتی/درایور | ترازو و ماله |
| قابلیت حمل بار | مناسب دیوارهای غیر باربر | مناسب برای بارهای نقطهای و آویزان | مناسب برای بارهای گسترده |
کاربردها
از بستهای هبلکس در ساخت دیوارهای داخلی و خارجی، جداسازی فضاها، نصب قفسهها، نصب قاب پنجره و در مکانهایی که نیاز به اتصال تجهیزات است استفاده میشود. انتخاب بست مناسب وابسته به نوع بار، شرایط محیطی و الزامات معماری میباشد.
در پروژههای صنعتی یا مکانهای مرطوب، انتخاب بستها و پیچهای مقاوم در برابر خوردگی (استنلس استیل یا با پوشش گالوانیزه) اهمیت دارد تا دوام اتصال حفظ شود.
استانداردها و نکات فنی
اجرای صحیح بستها باید مطابق با استانداردهای ملی و ضوابط سازهای باشد. توصیه میشود مشخصههای فنی هبلکس (چگالی، مقاومت فشاری) و دستورالعمل تولیدکننده بست قبل از اجرا مطالعه گردد. همچنین ترسیم جزئیات اجرایی در نقشهها برای محلهای حساس الزامی است.
هنگام سوراخکاری هبلکس، از متههای مناسب با دور بالا و ضربه کم استفاده کنید تا از خرد شدن بیش از حد لبهها جلوگیری شود. عمق سوراخ و مقدار درگیر رولپلاگ باید مطابق مشخصات فنی باشد.
نگهداری و تعمیرات
بازبینی اتصالات مکانیکی در فواصل زمانی مناسب و بررسی نشانههای ترک یا شلشدگی در بستها توصیه میشود. در صورت مشاهده خوردگی یا شکست، اتصال باید تعویض شده و در صورت نیاز سوراخ جدید با فاصله مناسب ایجاد شود.
برای افزایش دوام اتصالات، استفاده از پیچها و رولپلاگهای ضدزنگ و اجرای پوششهای محافظ در محیطهای خورنده ضروری است. همچنین از وارد آمدن بار ناگهانی به اتصالات تازه نصبشده خودداری کنید تا زمان گیرش چسب کامل شود.
نتیجهگیری
انتخاب روش اتصال برای هبلکس باید براساس نوع سازه، بارهای وارد شده، شرایط محیطی و الزامهای عایقی انجام شود. چسبهای هبلکس برای نصب سریع و سطوح صاف مناسباند، در حالی که بستهای مکانیکی برای انتقال بارهای متمرکز و نصب تجهیزات ضروری هستند.
تلفیق روشها در بسیاری از پروژهها بهترین عملکرد را ارائه میدهد؛ بهعنوان مثال، استفاده از چسب برای تراز اولیه و بست مکانیکی برای نقاط حساس و باربر. رعایت استانداردها و استفاده از قطعات با کیفیت، کلید دستیابی به سازهای ایمن و پایدار است.
در نهایت، مشورت با مهندس سازه و بررسی دیتاشیتهای محصولات، ریسکهای اجرایی را کاهش میدهد و باعث انتخاب اقتصادیتر و عملکردیتر بستها برای هبلکس میگردد.
توئیتر
فیس بوک
لینکدین